Welzijn en Veiligheid van regenboog-Nijmegen

Bekijk hier het rapport:
Welzijn en Veiligheid van regenboog-Nijmegen_def_10 okt 2022

Hoe veilig voelen LHBTIQ+ inwoners van Nijmegen zich, en hoe ervaren zij hun acceptatie? Op deze vragen wil de Veiligheidsmonitor 2021-2022 een antwoord geven.

Deze publicatie is tot stand gekomen door een samenwerking tussen Vizier en de Radboud Universiteit, in opdracht van de Gemeente Nijmegen, en is een vervolg op eerdere veiligheidsmonitors.

In deze publicatie is echter niet alleen de veiligheid van LHBTIQ+ inwoners bestudeerd, maar ook hun algemeen welzijn, hun acceptatie en de behoefte aan ondersteuning en beleid. De belangrijkste conclusies zijn:

 

  1. LHBTIQ+ inwoners vormen geen homogene groep. Met name de ervaringen van cisgender en niet-cisgender respondenten verschillen op een aantal terreinen, zoals veiligheidsgevoel en sportmijding. Maar ook binnen seksuele voorkeur is er niet altijd een eenduidig patroon waar te nemen.
  2. De meeste LHBTIQ+ respondenten voelen zich vaak geaccepteerd en veilig in hun eigen omgeving. In de publieke ruimte voelen zij zich echter relatief vaak onveilig (gemiddeld voelt ruim 1 op de 3 zich soms tot vaak onveilig op straat). Ten grondslag aan het onveilig gevoel liggen veelal sociaal gedrag, intimidatie en schelden. Afkeurende blikken, roddels en verwijten van ‘te moeilijk doen’ worden het meest door LHBTIQ+’ers ervaren.
  3. Het gros van de respondenten rapporteert het bij geen enkele instantie als zij slachtoffer worden en zoekt geen hulp. Slechts 14% meldt bij een betrokken instantie, onafhankelijke instantie, de politie, of een belangenorganisatie.
  4. We vinden geen duidelijke indicatie van vooruitgang tussen de rapportage van 2014 en 2021. Ongelijke behandeling lijkt eerder toegenomen te zijn. Sommige groepen zeggen zelf vaker een vooruitgang te ervaren, met name homoseksuele mannen. Niet-cisgender personen rapporteren bijna net zo vaak een achteruitgang als een vooruitgang.